صدای گریه تو، جیغ زن، صدای اذان(10/1/85)

 صدای گریه تو ،جیغ زن،صدای اذان

که پرت شد وسط ظهر پیکری بی جان

تو زل زدی به سه نـ...  . نقطه آخر خطیم

گلوی آبی خشکی بریده در فوران

می بینمت

 و می دوم وسط حرف سطرهای سیاه

بی کفش

وضو نگرفته

و کافر می شوم با اذان

رقص می خورم در سطرهای قامت بسته

سکوت دشت تکیده ،غرور ظهر شکست

که لرزه،: اشهد ان لا الله و لا انسان

دوباره شیهه بکش مشک خون بده ساقی

ومرگ را تو برقص و بتاز در میدان

که نذر شده ای

پیشکش   

قلبم که هیچ

خون

قطره قطره

برای تو

اما غرق نشو

در این صندلی عزادار

نچرخ

دستهایت را

 دور این دایره ی مرگ

نپیچ

این چرخ صندلی دار را

و گوسفند برایت بریده ام

                                  -این سر

بیا و حی علی من و حی علی الطغیان

غلت هم بزنندم زمین را دایره

این خطوط منظم

این سطرهای سیاه

که دست می برند بالای سر

سینه می آورند به دست

دست هم بگیرم سرم

به تیر هم /می کشد سرم

و علمش کنم وسط میدان

اینها تو را

- بلند نمی شوی؟

صدای گریه زن چرخ بی سوارت گیج

که رفته ای وسط سطر قصه با هیجان

خمیده حرمت این ظهر قد قامت ما

منی که حلقه زدم چرخ را

                                   ـ برقص

                                               بخوان

بزن دوباره ، بخوان کولی صدا زنگی

و خون شراب کن و نقش رقصی از طوفان

باشد

       خودت

                خواستی

                  تمام شود

         تمام شوی

تمام ش... و...

...م... .

صدای زمزمه ای ، جیغ و هی صدای اذان

که پرت شد وسط ظهر پیکرم بی جان

راستی من هیچ ادعایی روی فرم این شعر ندارم

****

بعد نوشت

بهمن و اسفند ماههای به نسبه خوبی برای نوشهر بودجشنواره ی تئاتر ماه استانی اومدن رسول یونان و داریوش ارجمند، آخرش هم که جشنواره ی علوی و جشن پایان سال انجمن ادبی  با حضور بوتیمار و حسن زاده.

 

جمعه 1385/01/04در وبلاگ http://cona.blogfa.com/ نوشتم

/ 0 نظر / 6 بازدید