این پست خطاب به من است به تمام انجمن شعری های سابقا عزیز (02/10/85)

این متن خطاب به من است، به همه ی انجمن شعری‌های سابقا عزیز:

فروغ فرخزاد می گوید: بعضی ها فقط وقتی شعر می گویند   شاعرند

اما

 بعدش  می شوند یک انسان بخیل ِ کوته فکر ِ تنگ نظر ِ ...

این روزها چقدر فکر کرده ایم که مسوولیم در برابر شاعر بودنمان و یا نه انسان بودنمان حتی.

این روزها چقدر فکر کرده ایم قرار است در جایی که اسمش انجمن شعر است، واژه هایمان رشد کنند و

اندیشه مان قد بکشد نه اینکه با تمام کوچک بودنمان بر ابراز خود پا فشاری کند نه اینکه اجازه دهیم

 کمبودهای شخصی مان شعر را به پایین ترین حدش بکشند.

چقدر فکر کرده ایم حرمت انجمن شعر را آنجایی که باید، نگه داشتیم و نگذاشتیم هر حرکت زشتی هر داد

بی حیایی و هر نگاه زننده ای اتفاق بیافتد؟

چقدر فکر کرده ایم روابط مان را بر اهداف انجمن شعرمان ترجیح نداده ایم که می نشینیم و با بی خیالی

 می‌گوییم هیچ مشکلی نداریم و می‌گذاریم یک جمع خلاصه شود به نفوذ یک فرد، شاید دلواپس اظهار نظر

دیگرانیم درباره‌ی جمع شعری‌مان...

چقدر فکر کرده‌ایم چه شده که اجازه‌ی حرف زدن به هم نمی‌دهیم و فرار می‌کنیم از شنیدن هم.

چقئر فکر کرده‌ایم که با انجام ندان هر حرکت اصلاح کننده‌ای، هر کمکی هر چند کوچک به هم یا ترجیح ذات

شعر به خورده حساب‌های محقرمان، به واژه‌های معصوم و بی‌پناه و از نفس افتاده‌ی شعرهای‌مان خیانت

 کرده‌ایم؟

اصلا چند بار فضای سرد و بی‌روح و غیر تخصصی انجمن، دلمان را لرزانده و خواسته‌ایم که کاری کنیم

برای بهتر شدن. چند بار فکر کرده‌ایم انجمن یعنی ما با اعتماد و دوستی متقابل؟؟؟؟؟

شاملوی بزرگ جایی می‌گوید: ای وای بر انسانیتی که ما انسان‌هاش هستیم و حالا شاید ای وای بر شعر و

ادبیاتی که ما شاعرانش هستیم.

آقایان، خانم‌ها: اشتباه آمده‌ایم، اینجا انجمن شعر است شعر شعر شعر ...  

زهرا نصراللهی

 شنبه 1385/10/02 در وبلاگ http://cona.blogfa.com    نوشتم.

 

/ 0 نظر / 19 بازدید