میخوام توو جنگلت اروم بگیرم

میون تنگه ی دستات بمیرم

 

 

مثل همیشه از تمام دوستانی که منت می گذارند و می ایند، انهایی که خبر می دهند و دیگر دوستان عزیزم سپاسگزارم.

 

ممنون که هستید

 

با سپاس

آتنا کوچکی

 

***
 

بعدا نوشت: قصه ی «ما» به سر رسید...

 

 پی نوشت بعدن نوشت: یک روز توی وبلاگ مشترکمان نوشتم نارتش «ما» به زبان من و تو

 

یادت هست که؟